گاو و گاوخوني

يا اقتباس‌هاي حواس پرت كن

هنگام نمايش فيلم پري كتاب فراني وزويي را نخوانده بودم و از تماشاي فيلم لذت برده بودم . اما گمان نمي‌كردم تماشاي فيلم بعدها تبديل به مانعي براي خواندن داستان اصلي بشود. بطوري‌كه خواندن فراني و زويي برايم تبديل به امري دشوار و تقريبا غير ممكن شده بود؛ تجسم خانواده گلس در شكل ايراني آن باعث تداعي‌هاي گوناگوني مي‌شد. به هنگام تماشاي يك فيلم موفق قدرت سينما و تصوير اجازه نمي‌دهد ذهن به فضايي خارج از فيلم هدايت شود. اما از آن‌جا كه خواندن داراي آدابي مانند تماشاي فيلم در سينما نيست هميشه ذهن به سمت دنيايي ديگر كشيده مي‌شود. حال اگر اقتباسي سينمايي هم از يك اثر ادبي ديده باشيم هجوم زنجيره‌اي از تصاوير و تداعي‌ها مخل خواندن مي‌شود؛ مثلا حضور خسروشكيبايي كه در هر حال و وضعيتي يادآور هامون است؛ زنجيره‌ی اين تداعي‌ها را تا كجا مي‌برد.

اقتباس‌هاي سينمايي هميشه آثار ادبي را تهديد مي‌كنند و در مواردي حتي نابود.اما بسياري از اين اقتباس‌ها فقط حواس پرت كن هستند چرا كه نمي‌توانند كليتي مستقل منسجم و تاثيرگذار خلق كنند؛ و دوباره ما را به اثر ادبي ارجاع مي‌دهند، با اين تفاوت كه اين بار كار خواندن را هم مشكل مي‌كننند و هجوم تصويرهاي ثبت شده در ذهن مانع لذت خواندن مي‌شوند.

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط رضا زنگی آبادی در پنجشنبه ششم اردیبهشت 1386 و ساعت 17:58 |

business articles